Gedicht november 2025 – Opa fietst

De wereld wordt groter

Je blik verruimt

Als je de eerste stappen zet

En niet meer kruipt

De verwondering dat er meer is dan binnen

Komt als je je waggelend buiten begeeft

De ontdekkingstocht kan beginnen

Het is opa die je handvatten geeft

Je grijpt ze stevig vast

Met de haren wapperend in de wind

Heb je geen idee waar je je bevindt

Maar je geniet van wat je ziet

De tocht bereikt het eind

Jullie staan voor het water van het IJ

De oplossing komt dobberend naderbij

Rustig wachtend leunt opa tegen de fiets

Hij fluistert geruststellend

Om het goed te horen, buig je het hoofd iets

Als de boot de kant raakt

De pont onder zijn gewicht kraakt

Schuifelen jullie het schip op

En kies je samen het ruime sop