Gedicht juli 2025 – Gentiaan

Hoog in het gebergte

Zijn de rotsen imposant en trots

Tussen de sneeuwvelden

Kale keien met droog mos

Is het leven hard en grauw

Mijn vermoeid oog viel op jou

Gentiaan, wel van gehoord

Ik had je alleen nooit eerder zien staan

Ik zie nog voor me de plek waar ik je vond

Jij, zo kleurig, zo prachtig blauw

Je groeit hoog in de bergen

En toch zo laag bij de grond

Jij met je fluweelblauwe kleur

Blauwer dan de wolkeloze hemel

Blauwer dan de heldere bergmeren

Ik had van je biotoop geen weet

Maar nu zou ik alleen al voor jou de bergen ingaan

Want na vermoeiend klimmen

Zweet en angsten vergietend

Ben jij mijn held, de kleur in mijn bestaan

Jij met al jouw gele, rode, roze vrinden

Zorgen dat ik het geluk in de bergen weet te vinden