Gedicht mei 2025 – Dubbelzien

Als ik jou aanstaar

Neem ik het dubbele waar

Twee kinnen komen bij me binnen

Een lach op je mond

Als een acht, twee keer rond

Als neuzen konden praten

Door vier bovenliggende gaten

Quadrofonie als verrukkelijke surroundsound

Jouw kwartet starende ogen

Die me nooit hebben bedrogen

Je kijkt gestapeld op me neer

Ik, die enkele ziel

Span me in, elke keer

Voel de vermoeidheid, het turen doet zeer

Het is een duizelende strijd

Die ik de ganse dag door bestrijd

Ik hoop toch dat ik jullie beviel

Als ik kniel en opkijk

Ben ik in ieder geval koning te rijk

Jullie, de vage gestalten

Zijn mijn dubbele eindhalten

’s Nachts uitgeput in bed draait alles dol

Maar door te denken aan jou hou ik het vol