Gedicht april 2025 – De Zee

De zelfrijzende zee

Ebt niet zoveel meer

Als wat zij vroeger deed

Steeds minder ook

Trotst zij de bergen ijs

Die vergaan tot schotsen

Waarna ze verschilveren

Een deinende dikke brij

Die langzaam vergaat

Tot helder blauw water

De luie zee, een woelige vlakte

Steeds dieper, steedsmeer, steeds zee

Golvend, woest en gedwee

Zwart, grijs, grauw

Blauw, groen, turquoise

Het water klimt naar een ongekende hoogte

Het schuurt de kanten van de kust

En overdrijft het beschutte land

De zee is zichzelf en blijft verbazen